Best Pratice – Gewoon gezellig samen eten!

“Je mag er best wel even over nadenken, maar je moet wel een keuze maken. Want of je bent ‘in’, of je bent ‘out’. Dan verwacht ik ook verder niks van je. Maar als je voor me kiest, dan moet je er ook voor me zijn!”

Deze woorden sprak een jongere, die nauwelijks meer in de kerk kwam, tijdens een bijzonder telefoongesprek. Hij was lid van een kerk waar ik jeugdwerker werd. Het was deel van mijn takenpakket om iets te organiseren voor de 16+’ers. Daarbij heb ik ook contact gezocht met hen die vanuit de gemeente nog wel ‘in zicht’ waren, maar niet meer met regelmaat de kerk of kerkelijke activiteiten bezochten.

Dat begon met het aanschieten van enkele aanwezige jongeren en van een aantal ouders. Daarna ging ik eens op de koffie, of maakte ik een lunchafspraak. Zo legde ik een eerste verbinding en daar kwam vanzelf wat app-contact uit voort rollen. Voor mij was de stap daarna om via deze contacten weer verbinding te leggen met de jongeren die ‘uit beeld’ raakten, want onderling kenden ze elkaar wel. Zo verzamelde ik een groepje ‘randkerkelijke’ jongeren en nodigde hun uit om tweewekelijks bij mij thuis te komen lunchen.

Ik heb gemerkt dat het ontzettend makkelijk is om allerlei mensen samen te brengen en te verbinden rondom de maaltijd. – Misschien dat daarom ook het Avondmaal een eet-aangelegenheid is?  Er ontstond een kerngroepje van jongeren die regelmatig kwamen. Een aantal haakten af, maar alle verbindingen die ik gelegd heb met deze jongeren zijn op de een of andere manier gebleven.

Het telefoongesprek waar dit verhaaltje mee begint vond plaats om half 12 ‘s avonds. Uitkijkend op de IJssel maakte de jongere allerlei bijzondere referenties en metaforen en vroeg mij of ik ‘voor hem koos’. Hij bleek naderhand een licht psychotisch moment te hebben gehad. Maar op dat moment, hoe klein ook, kon ik er voor hem zijn.

Daniel koffeman

Daniël (1991) is (kerkelijk) jeugdwerker, trainer (o.a. via de CGJO), coach en procesbegeleider vanuit Passie Creaties.