LET OP: Voor een juiste werking van deze website dient u JavaScript in te schakelen voor deze browser.
Website opnieuw laden

CGJO - Christelijke Gereformeerde Jeugdwerk Organisatie -

“ ‘s Ochtends zitten ze met hun hoofd bij de bus...”

“Ik moest eens een verhaal schrijven tijdens mijn pabo-opleiding. Tot mijn verrassing vond men het verhaal zo goed dat het als boek is uitgegeven.`` Willemijn de Weerd over schrijver-zijn, opvoeden en de bus.

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: waarom ben je schrijfster geworden?
“Ik moest eens een verhaal schrijven tijdens mijn pabo-opleiding. Tot mijn verrassing vond men het verhaal zo goed dat het als boek is uitgegeven. Ik heb lang gedacht dat ik geen talent voor schrijven had en dat ik met het eerste en tweede boek gewoon geluk had. Schrijven vind ik namelijk vooral leuk om te doen.”

Als schrijver ontwikkel je materiaal zoals bijvoorbeeld de ‘Aan tafel Bijbel’ waarmee ouders thuis aan de slag kunnen. Wat motiveert je om dit te doen?
“Schrijven is iets bijzonders. Je kunt er mensen mee bereiken. Daarnaast vind ik het mooi om met mensen mee te denken. Als het gaat om de kinderbijbels voel ik me echt gedreven om de Bijbel bij de kinderen te brengen. Ik hou ervan om goed te kijken wat de kinderen bezighoudt, en zo de wereld van de Bijbel en het kind bij elkaar te brengen. Ik hoop dat kinderen ontdekken wie God is.”

Maar er zijn toch heel veel kinderbijbels?
“Dat klopt. Er zijn kinderbijbels voor verschillende leeftijden. Een peuter denkt weer heel anders dan een kind uit de bovenbouw. Vanuit mijn werk als groepsleerkracht zag ik dat kinderen ook op verschillende manier leren. Er is in het huidige onderwijs veel aandacht voor meervoudige intelligentie. De inzichten hieruit neem ik mee naar de kinderbijbel. Ik vraag me dan af wat een doener met dit Bijbelverhaal zou doen. Wij hebben thuis veel met muziek en uitten ons geloof daarin. Maar stel nu dat een van onze kinderen dat niet heeft. Zij zou dan het idee kunnen krijgen dat ze niets met het geloof kan. Dan moet je zoeken naar een andere vorm die dat kind aanspreekt.
Ik ben zelf een denker. Het project doeners in de kerk waar de CGJO aan meewerkt heeft ook mijn ogen voor de doeners in de kerk geopend. God wil er op veel verschillende manieren zijn!”



Je geeft ook kindervoorstellingen. Waarom doe je dat?
“Het is heerlijk om kindervoorstellingen te geven. Ik geniet als ik voor een groep kinderen sta, ze een verhaal mag vertellen, muziek met ze mag maken. Het begon met voorstellingen voor de kinderboekenmaand. Inmiddels geef ik ook voorstellingen rond kerst en Pasen. Dat vind ik erg bijzonder. Ik ontmoet daardoor ook veel verschillende kinderen en mensen. De ene keer ben je bij vluchtelingen waarvan de meeste een moslimachtergrond hebben, een volgende keer in een kerk. En dan weer op een plek waar je publiek de verhalen uit de Bijbel niet kent. Tijdens mijn voorstellingen heb ik gemerkt dat je de aandacht van de kinderen goed kunt vasthouden met behulp van objecten. Ik vertel bijvoorbeeld de rode draad door de Bijbel, door middel van grote vazen, waarvan het water van kleur verandert. In het gezinsdagboek waar ik nu aan werk zet ik ook objecten in. Een van de opdrachten is bijvoorbeeld om een mosterdzaadje goed te bekijken en in de grond te stoppen. Als de kinderen zien hoe een grote struik uit zo’n klein zaadje komt dan vergeten ze dit nooit meer en zullen ze zich hun leven lang herinneren dat God met klein geloof grote dingen kan doen. Die doe-opdrachtjes zijn er dus niet zo zeer om het leuk te maken, maar echt om de boodschap duidelijk te maken.

Je hebt zelf kinderen. Op welke manier geven Wilfred en jij geloofsopvoeding handen en voeten?
“Het is mooi, maar ook roeien met de riemen die je hebt. We hebben kinderen in alle leeftijden en ik merk dat het steeds zoeken is. Bijvoorbeeld: ik vind het mooi om ’s ochtends te beginnen om als gezin een stukje uit de bijbel te lezen. Momenteel is dit erg lastig want onze oudsten zijn vooral bezig met op tijd de bus halen. Daarom hebben we het op een gegeven moment ingekort tot het lezen van één vers. Ik dacht toen: dat ga ik volhouden, discipline is belangrijk. Maar nu denk ik: bereik ik wel wat ik wil? Of zitten ze alleen maar met hun hoofd bij de bus? Ik heb geleerd om vooral het doel voor ogen te houden en als dat nodig is bepaalde gewoonten los te laten.”

Wat vind je lastig aan opvoeden?
“De zoektocht. Doe ik het goed? Geven we ze genoeg mee? Laten we ze voldoende zien van wie God voor hen wil zijn? Soms heb je een periode waarin je zelf worstelt met geloofsvragen. Ik vind het mooi om te zien dat ze allemaal hun zoektocht hebben. God is met ze aan het werk. Natuurlijk zijn er dingen die voor hen lastig zijn. Laatst kwam een van mijn dochters bij me: ‘Ik weet het soms ook niet zo hoor met het geloof, bestaat God echt?’ Ik probeer ze dan mee te geven: Geloven is vertrouwen, ook als je het allemaal even niet meer weet en ziet.”

Hebben je kinderen weleens kritiek op de kerk?
Willemijn lacht. “Ja, tuurlijk! Pubers vinden het heerlijk om te discussiëren. Ze klagen soms dat de dienst te lang duurt. Of ze vragen zich af waarom zij wel twee keer naar de kerk moeten terwijl anderen dat niet hoeven. ‘Waarom wij wel?’ vragen ze dan.”

Hoe reageer je daar dan op?
“Belangrijk is om hun gevoel te bevestigen en te erkennen. Ik heb soms ook geen zin om naar de kerk te gaan. Aan de andere kant is het ook goed om discipline te hebben, net zoals God dat zegt. Het gaat niet allemaal vanzelf, ook bij mij niet.
Wilfred speelt in twee bandjes en daardoor gaan we ook naar verschillende kerken.
Ik vind het ook heel mooi om in een evangelische kerk te zijn. En onze dochter wilde dit jaar naar Opwekking. Dat vind ik mooi. Wij zijn er als gezin naartoe gegaan.
Onze oudsten gaan zelf ook al kijken bij andere gemeenten, dan vind ik een mooi iets. Ga maar eens kijken hoe ze het daar doen. Ik denk dat het belangrijk is dat ze gaan onderzoeken wat God van ze vraagt. Ze mogen de weg gaan die God hen wijst. Wellicht maken ze dan een andere kerk-keus, maar dat is hun weg met God.”

Hoe zie je de relatie tussen jeugdwerk en thuis?
“Ik promoot het jeugdwerk. Ik denk dat het goed is dat zo’n plek er is. Onze kinderen gaan met heel veel plezier naar de JV, ze houden erg van de gezelligheid daar. En elkaar ontmoeten is heel bijbels. Hoe vaak gaan ze in de Bijbel niet eten met elkaar? Het is goed dat mijn kinderen ook andere gelovigen ontmoeten, dat kan hun geloof versterken!”

Wat zou je aan kerkenraden willen meegeven?
“Ik denk dat het heel belangrijk is om vaker met elkaar in te gesprek te gaan over geloofsopvoeding. Bijvoorbeeld door een toerustingsavond te organiseren. Ik merk zelf dat het me altijd weer aan het denken zet. Bepaalde ontwikkelingen gaan sneller dan vroeger. Ik loop tegen vragen aan, die in de tijd van mijn ouders nog niet bestonden. Het is goed om daarom toegerust
te worden op het gebied van bijv. sociale media.
Onlangs was er op de school van onze kinderen een informatieavond over het puberbrein. Dat is echt fijn, dat geeft energie om verder te gaan. Het is goed om als kerk ouders hierin te stimuleren.”

Tenslotte: wat zou je aan andere ouders willen meegeven?
“Soms denk je als ouder ‘O help’ als het gaat om de (geloofs)opvoeding. Dan vind ik het verhaal van de vijf broden en twee vissen altijd erg bemoedigend: God had dat wonder ook zonder het jongetje kunnen doen. Maar hij wil ons kleine mensen gebruiken in zijn Koninkrijk. In Gods handen worden onze kleine dingen groot. Denk niet: het stelt weinig voor wat ik te bieden
heb. God kan er grote dingen mee doen!”

Willemijn de Weerd (39) is getrouwd met Wilfred. Samen hebben ze vier kinderen: Lize (15), Vera (13), Anne (11) en Ella (7).
Willemijn is schrijfster van diverse kinderboeken en auteur van de ‘Aan tafel Bijbel’. Momenteel schrijft ze mee aan een kinderbijbel en gezinsdagboek ‘De rode draad door de bijbel’ en de kinderbijbel van de HSV.
Daarnaast is ze samen met haar man jeugdleider bij de JV +16 in de CGK Putten en geeft ze workshops over geloofsopvoeding: http://www.geloofinhetgezin.nl/in-de-gemeente/spreker-uitnodigen.
www.willemijndeweerd.nl

Kasper van Helden en Jenne Minnema
Meer artikelen uit Outline 46 lezen...
Volledige Outline downloaden (PDF)

WEBCOMP online media