LET OP: Voor een juiste werking van deze website dient u JavaScript in te schakelen voor deze browser.
Website opnieuw laden

CGJO - Christelijke Gereformeerde Jeugdwerk Organisatie -

``Het is niet mijn taak om ze bij de kerk te slepen...``

Interview met Johan van de Klooster, missionair werker in Capelle Schollevaar.

Om maar bij het begin te beginnen: wie ben je en wat doe je?
“Ik ben Johan van der Klooster, 32 jaar, getrouwd met Annelies en samen hebben we twee kinderen, Abel van 2 en Norah is 6 maanden. Samen met mijn vrouw doe ik missionair jeugdwerk in de wijk Schollevaar in Capelle aan den IJssel. Dat werk gaat uit van de Ontmoetingskerk, een gezamenlijk huis voor de CGK en hervormde wijkgemeente Schollevaar. Vanaf het begin is er al samenwerking op missionair gebied.”


Hoe zijn jullie betrokken geraakt bij het missionaire jeugdwerk?
“Als kind ging ik al naar de vakantiebijbelclubs. En vanaf dat ik tien jaar oud was ging ik op YEK kamp, eerst als deelnemer en later als leiding. Dat vond ik zo leuk dat ik meteen dat jaar daarop weer wilde. Daar raakte ik al geïnteresseerd in het missionaire werk, want op dat kamp kwamen kinderen die zowel niet als wel naar de kerk gingen..
Tijdens de stage van mijn opleiding hbo theologie heb ik in samenwerking met Atletes in Action (AIA) vanuit mijn eigen gemeente sportwerk opgezet. Het idee van AIA is dat je als kerk een sportweek organiseert met een follow up, dus dat je niet na een week meteen weer weg bent. De eerste twee jaar liep de follow up niet heel soepel, maar dat zo’n week in de wijk aansloeg was wel duidelijk. In 2008 zijn we gestart met de maandelijkse sportdag en die draait nog steeds. Dat is ook de basis geweest voor veel activiteiten die we nu doen. Wij waren er nog niet bij betrokken als missionair jeugdwerkers, maar het ging toen wel kriebelen!
Na mijn opleiding theologie heb ik eerst nog een andere baan gehad. Toen deze baan stopte, had ik een gesprek met Theo Visser, een bekende kerkplanter in Rotterdam. Hij kwam met het idee om vanuit mijn eigen Ontmoetingskerk iets te gaan doen, omdat dat een actief missionaire kerk is. We zijn toen in gesprek gegaan met de kerkenraad. Die vond het een goed idee en gaf ons de opdracht mee om te zorgen voor iets diaconaals voor kinderen in de wijk.”

Hoe hebben jullie dat gedaan?
“In de Ontmoetingskerk is er al meer dan 30 jaar een kinderbijbelclub. Omdat de wijk Schollevaar heel langgerekt is komen de kinderen die aan de andere kant van de wijk wonen niet naar deze club. Daarom zijn we aan de andere kant van de wijk een kinderclub gestart.
Vrij snel daarna klopte de gemeente Capelle bij ons aan. We werden uitgenodigd om aan te schuiven bij het platform ‘Veilig opgroeien in Schollevaar’. Opeens zaten we aan tafel met vertegenwoordigers van de gemeente, politie, basisscholen en kerken. De basisscholen gaven aan dat ze iets wilden doen met huiswerkbegeleiding. Ik kende in de Ontmoetingskerk verschillende mensen met een pabo achtergrond en door vraag en aanbod bij elkaar te brengen konden we heel snel starten met de huiswerkbegeleiding. Vanuit de gemeente kregen we hier dan weer subsidie voor.”



Maar er gebeurt meer dan alleen huiswerkbegeleiding toch?
“Klopt. We werden ook gevraagd door de gemeente Capelle om mee te doen aan een soort aanbesteding van het inloopjeugdwerk. We hebben een plan ingeleverd en wij mochten het gaan doen!”
Johan lacht. “De eerste woensdag zat ik samen met twee vrijwilligers klaar in een zaaltje dat berekend was op 16 personen. We hadden tafels met spelletjes en knutsels voor de kinderen en koffie en thee voor de ouders. Op een gegeven moment kwam de wijkbeheerder binnen en zei: “Misschien moeten jullie de andere zaal er ook bij trekken. Want het wordt is misschien ‘wat’ druk.” En toen kwamen er 48 kinderen!”

Wat is het mooiste wat je hebt meegemaakt afgelopen jaren?
“Dat je ziet hoe de kinderen zich ontwikkelen. Als kinderen wekelijks naar de club komen of met kamp mee gaan dan raakt me dat. Er is een jongetje dat altijd mee op kamp gaat en die we nu ook persoonlijk coachen. Hij is heel open. Ik kan hem vragen: ‘’Wat vind je een mooi Bijbelverhaal?’’ Heel bijzonder vind ik dat. Zijn ouders hebben wel banden met de kerk, maar gaan niet meer. Ze vinden het wel goed dat wij dit doen en zitten er ook bij!
Eerst was hij een heel stoer mannetje. Maar laatst hebben we hem gevraagd of hij wilde helpen bij de vakantiebijbelclub. En hij wilde! Het is heel tof om te zien hoe God met deze kinderen een weg gaat. Er is geloof bij ze, maar tegelijkertijd is het niet mijn taak om ze bij de kerk te slepen. Het zou heel mooi zijn als dat wel gebeurd en ik zou me daar heel druk over kunnen maken, maar het is niet aan mij. Ik trek met de kinderen op en God doet de rest.”

De kerstperiode komt er weer aan. Een tijd waarin ‘samen zijn’ extra aandacht krijgt. Wat betekent dat voor jou persoonlijk?
“Voor mij betekent dat het samenwerken met mijn vrouw Annelies. Dat we samenwerken is bijzonder als echtpaar. Vaak ben je als kerkelijk werker alleen en wij hebben het voorrecht om dat samen te doen. Hierdoor hebben we elkaar nog beter leren kennen. Je leert wie waar goed in is en dat zo goed mogelijk in te zetten in je werk. We vullen elkaar heel goed aan.
En het samenwerken met de medewerkers. Het is tof om met allemaal verschillende mensen samen een activiteit te maken. Het gaat niet om personen, we doen het samen. Het is ten dienste van de kerk of de wijk.”

Wat zou je jeugdleiders in Nederland graag mee willen geven?
“Stel je jeugdgroep open voor niet christelijke jongeren en wees daar ook klaar voor, want het kan pittig zijn. Er is in Nederland meer aandacht voor missionair jeugdwerk dan eerder, maar veel kerken zijn nog vooral gericht op hun eigen jeugd. Je kunt daardoor vergeten wat er naast je kerk gebeurd. Waarom zou je als christen niet mee doen met de knutselclub in het buurthuis? Onderschat niet wat God ook buiten de kerk doet!
Jongeren kijken over kerkmuren heen. Die vinden het gek, dat er een kerkclub is waar ze hun vriendjes niet mee naar toe kunnen nemen. Voor hen creëer je dan twee verschillende werelden. Heb oog voor jeugd buiten de kerk en zie wat er gaat gebeuren!”